تهران شهر عجيبی است. عصر يک روز جمعه بهاری، آدم‌های هر محله را ممکن است توی کوچه خيابان محل سکونتشان ببينید؛ توی اميرآباد و يوسف‌آباد با لباس رسمی و ظاهری اتوکشيده، توی منيريه و اميريه مرتب و پيراهن پوشيده اما با زيرشلواری، توی جواديه يا کوچه‌پسکوچه‌های خيابان مرتضوی و هاشمی با زيرپيراهنی، توی نظام‌آباد و سيزده آبان هم شايد لخت، با شلوارک مامان‌دوزی به پا!

همسايه‌های اميرآبادی که سن‌وسالی هم ازشان گذشته، عصاقورت‌داده از سياست حرف می‌زنند و با جديت سرشان را به نشانه تاييد تکان می‌دهند. اميريه‌ای‌ها ماست و سبزی و تخم‌مرغ به دست، از گران شدن بنزين و کرايه تاکسی می‌گويند و اين آخری‌ها در حالی که پنچری لاستيک ماشين‌شان را می‌گيرند ماجرای ناموسی ديروز را بی‌پروای کلماتی که به دهانشان می‌آيد برای هم تعريف می‌کنند.

فردا صبح، شنبه و روز اول کار، همه اين آدم‌ها که فرهنگ و سنت و اجتماعشان هيچ سنخيتی با هم ندارد، سوار يک اتوبوس و تاکسی و مترو می‌شوند، توی يک شهر با پليس راهنمايی و رانندگی سر و کار پيدا می‌کنند، همگی شماره ۱۱۸ را برای پرسيدن يک شماره تلفن و ۱۱۰ را برای فوريت‌های پليسی می‌گيرند و به يک سازمان شهرداری و آب و فاضلاب و مخابرات مراجعه می‌کنند.

فکر می‌کنم اداره چنين شهری کار حضرت فيل است! فقط همين يک قلمش که چه رسانه‌ای می‌تواند با مردمی اين‌همه گونه‌گون و متفاوت ارتباط برقرار کند و پيام‌های ضروری اداره درست شهرشان را به شکلی موثر به‌شان برساند، سوالی است که عملا بی‌جواب مانده است.

لينک نوشته
   کيک‌رو دادن به دوماد، ايشالله مبارکش باد!   

شيرينی و شربت توی ميادين اصلی شهر، زنگ افتخار برای بچه‌مدرسه‌ای‌های ناز و مامانی، بزن و بکوب توی جشن سازمان‌های دولتی، اجازه برگزاری اردوی مختلط توی دانشگاه بعد از ۷ ماه، يک روز غلاف شدن برگه جريمه‌های راهنمايی و رانندگی تهران بزرگ، برنامه‌های مفرح و شاد صدا و سيما به مناسبت ... اگر فردا را هم تعطيل می‌کردند، فقط می‌ماند که آحاد ملت درخواست مردم غيور آن شهر معلوم‌الحال را اجابت کنند و همگی سجده شکر به‌جا بياورند!

لينک نوشته
   گوساله سامری صدا هم دارد؟   

آقای - چه فرقی می‌کند کدامشان - گفته اين‌ها که چرخه سوخت هسته‌ای را کامل کرده‌اند (کرده‌اند؟) از شهدا هم برترند. خدا رحمتشان کند. 

لينک نوشته
   کار، کار موش است...!   

همه می‌دانند که:
«موش‌ها همه‌شان دزد هستند!»
«آن‌ها هيچ‌وقت رو راست نيستند!»
«آن‌ها هميشه دنبال يک تکه پنير می‌گردند!»

همه، هيچ، هميشه...
مواظب باشيد! اين‌ها کلمه‌های خطرناکی هستند!
اين کلمه‌ها گاهی حقيقت را پنهان می‌کنند.

اين‌ها جملاتی از کتاب‌های سيلوی ژيرارد و پوئيک روزادو، خانم نويسنده و آقای نقاش فرانسوی هستند که مجموعه‌ای را با عنوان «دعوا نکنيم، گفت‌وگو کنيم» به سفارش بنياد فرانسه برای بچه‌ها منتشر کرده‌اند. داستان‌ها ساده، کودکانه و در عين حال هوشمندانه‌اند. دلم سوخت برای خودمان که ايده گفت‌وگوی تمدن‌ها را بلديم از خودمان در بکنيم(!) ولی نمی‌دانيم حرفمان را چقدر ساده می‌توانيم به مردم دنيا بزنيم. اين پيش‌کش، معمولا کارهايمان نتيجه برعکس هم می‌دهد.

لينک نوشته
   کارستان   

ديروز بالاخره کارمندهای مخابرات در اتاقشان را باز کردند، رفتند سر کامپيوترشان، و ساعت اس.ام.اس‌ها را درست کردند! بنده‌خداها قبل از سال نو فکر می‌کردند مثل هرسال از اول فروردين ساعت رسمی جابجا می‌شود و سيستم را تنظيم کرده‌بودند که ساعت را عوض کند؛ دولت مهرورزی و عدالت هم گذاشت توی کارشان که ساعت را تغيير نداد، محض «گم نکردن اوقات شرعی هموطنان خداجو»!

مسخره‌شان نکنيد شما را به خدا، بالاخره بعد از شش روز فهميدند کاری بايد بکنند. از هواپيمايی کشوری بهتر است که اعلام کرده بايد همه کسانی که بليت دارند ۳ ساعت زودتر بيايند فرودگاه! معلوم است همان‌جا فی‌البداهه تصميم گرفته می‌شود که چه پروازی کی حرکت کند!

چرا فکر بد می‌کنيد و همه‌چيز را زير سوال می‌بريد؟ مگر آخرسالی سر خودتان شلوغ نيست؟ خب، سر هيئت دولت که شلوغ‌تر است؛ طبعا برای تصميم درباره تغيير ندادن ساعت زودتر از بيست‌وهشتم وقت نداشتند.

حالا شما جزو موافقين ثابت ماندن ساعت هستيد يا مخالفين؟ اگر مخالفيد و فکر می‌کنيد کار دولت جديد لوس‌بازی سياسی است، بد نيست بدانيد که خيلی‌ها از اين تصميم خوشحالند. اين يعنی دولت هفده‌ميليونی که احتمالا خيلی از شما هم مثل من چشم ديدن‌اش را نداريد، اتفاقا «قلق» خيلی چيزها دستش است و خيلی خيلی بيشتر از قبلی‌ها شيرين‌کاری بلد است. خوشمان بيايد يا نه، شوت زدن رييس‌جمهور به دروازه تيم ملی و سرزدن به استان‌ها و پوشيدن لباس محلی، توده مردم را خيلی خوش می‌آيد. توده مردم هم - محض يادآوری - همان‌هايی هستند که چهارسال يک بار يکی را انتخاب می‌کنند که بشود رييس‌جمهور.

ببين حرف چه‌طوری حرف می‌آورد ها! می‌خواستم بگويم سال نو مبارک، البته با همان ساعت قبلی!

لينک نوشته