دل‌خوش‌کنک   

پگاه - دوست نادیده‌ی اسکاندیناوی‌نشین من - خواسته که ۷ تا ترانه محبوب و ۷ تا ترانه جفنگ زندگی‌م را بنویسم. انتخاب هر دویش خیلی سخت است، چون از هر کدام تا دلتان بخواهید داریم! اما ۷تایی که همین الان یادم می‌آید را می‌نویسم و تاکید می‌کنم این انتخاب‌های من در نیمه‌شبان دوشنبه ۱۳، ۱۲ است، و ممکن است هر لحظه تغییر کند.

۷تا محبوب‌ها:
- نمی‌دانم چرا، ولی بین این همه ترانه عاشقانه فارسی، همیشه فکر کرده‌م شام مهتاب داریوش «ترانه‌ترین» است.
- از گوگوش چی را می‌توان انتخاب کرد؟ واسه تو قد یه برگم؟/ اون پرنده تو بودی؟/ دلم آغوش بی‌دغدغه می‌خواد؟ به دادم برس ای اشک؟ چی؟ هان؟ چی از جونم می‌خواین؟!
- برای عشق تازه، اجازه بی‌اجازه‌ی شهیار.
- با اجازه از You are my sunshine, my only sunshine، و O Brother، که به یک اندازه زیباترین سال‌های زندگی‌م را تداعی می‌کنند، Don't you forget about me از آلبوم The Mass /Era به خاطر بهترین خاطراتم با بهترین آدم زندگی‌م.
- D'amour ou d'amitié با صدای Celin Dion و احساس استیصال!
- Lady D'Arbanville شاهکار Cat Stevens.
- و ابی که هر کی بیرون لیست بماند، نمی‌توانم بی‌خیالش شوم؛ بهترین ترانه‌خوان تاریخ ترانه‌های فارسی.
۷ تا جفنگ‌ها:
بی‌خیال! اما برای این که دست خالی از این وبلاگ نروید، هرچی که توفان و سعید محمدی و شهرام صولتی خوانده باشند، + جفنگ‌ترین ترانه‌ی تاریخ دنیا: پله پلــــــــــه، تا ملاقات خدا می‌روم! با هنرنمایی عشق آقای راننده!

 

اگر دعوتی است، منصوره و بهناز و احسان را دعوت می‌کنم. اگر هم ننوشتند، به جهنم!

لينک نوشته