یک/
گل شکفته خداحافظ
اگرچه لحظه دیدارت
شروع وسوسه‌ای در من
به نام دیدن و چیدن بود

باز هم یک/
توی کتاب دینی‌مان نوشته بودند بیشتر فریاد اهل دوزخ از تسویف است.
توی کتاب زندگی‌مان خوانده‌ایم بیشتر فریاد اهل دنیا هم از تسویف است.

باز هم یک/
منم و حسرت با تو ما شدن
تویی و بدون من رها شدن
آخر غربت دنیاست، مگه نه
اول دوراهی آشنا شدن...
پ.ن/ این آخر را هر چه می‌توانی حس کن، درد بکش، فریاد بزن...

لينک نوشته