هر کجا هستم؟

حدیث کم وبلاگ می‌نویسد و کم به اینترنت سر می‌زند. آن‌قدری که من خبر دارم دارد کارهای پول دربیار می‌کند و فیلمنامه می‌نویسد و خوش‌خوشانش است و دیگر وقتی برای این مهملات ندارد لابد.
اما من با این که معمولا می‌دانم خبری از شعر تازه و حرف تازه‌ای در وبلاگش نیست، با بهانه و بی‌بهانه زیاد به وبلاگش سر می‌زنم و همیشه هم اسمم را که لطف کرده و بین دوستان وبلاگی‌اش سومین اسم گذاشته چک می‌کنم که سر جایش باشد؛ که پایین نرفته باشد! توی وبلاگ‌های دیگری هم که آدم‌هایشان - حقیقتا یا مجازا - برایم مهم هستند همین‌طور، زیاد سرک می‌کشم. انگار نیاز دارم به این که ببینم توی فکر دیگران، حس دیگران و زندگی دیگران، سر جایم هستم.
خودم البته می‌دانم که چقدر این نگرانی َپیش از سرک کشیدن به وبلاگ این و آن، و اطمینان خاطر بعدش احمقانه‌ست. تازه بماند که این دنیای مجازی و روابط مجازی‌اش است و نسبت دادنش با واقعیت به خودی خود بی‌معنی‌ست. اما انگار این دلشوره‌ی فراموش شدن، یا مهم نبودن یا دیده نشدن همیشه با من است.

شما هم همچین دلشوره‌ای دارید آیا؟

/ 11 نظر / 20 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمد

تو یکی دیگه حرف نزن با این وبلاگ مسخرت. اصلن اسم من تو این سیم آخر کو هان؟!!!!

به ناز

بعله که داریم اما یه وقتایی فک میکنم که این لینکها و ترتیبشون چقدر واقعیه مگه؟! محض بالا رفتن اعتماد به نفسم البته[چشمک] احساس امنیت چیز خوبیست،به همین راحتی!

پگاه غلامپور

آره . ما هم داریم از این دلشوره ها . اما ما میایم حتی اگه اسممون هیچ جای وبلاگی نباشه .

مرتضی - ح

سلام دوست عزیز با پیگیری یک پیام صدو سی و هفتی به روزم !!!

عزیز من می‌ خوای با حدیث حرفی بزنی بهش زنگ بزن. چرا این همه حرفو بهونه می کنی کلک!

شبنمکده

بله زمان بر پایه یاد است و یاد از عشق آباد است و عشق از حضرت شیرین و شیرین جان فرهاد ... در این دل گر سکوتی هست سکوت قبل فریاد است[گل]

سعید

بلی

پ.ر

آدمايي كه يه روزي تو زندگيت بودن چي؟ اونا هنوز سر جاشون هستن؟؟ يا فقط تو بايد سر جات باشي؟؟