٣ تا خوابی که زیاد می‌بینی

این بازی‌های وبلاگستان آدم را بدجور وسوسه می‌کند. کنجکاوی و فضولی در زندگی دیگران از یک‌سو، تمایل به خودنمایی هم از سوی دیگر. یک‌جور بده - بستان است که «من از چیزهای خصوصی‌ام می‌نویسم، تو هم بریز بیرون!» اما پشتش چیزهای دیگری هم هست؛ بیشتر از همه این که ما آدم‌ها دنبال نشانه‌ها و حس‌های مشترکمان گردیم. شاید برای این که کمتر احساس تنهایی کنیم.

هرچه هست، برای من خوشایند است. وسوسه‌ی یک بازی جدید هم مدت‌هاست به جانم افتاده:

٣ تا خوابی که زیاد می‌بینیم.

خودم جواب خودم را می‌دهم و ۶ نفر را دعوت می‌کنم، باشد که آنها هم بنویسند و دیگرانی را دعوت کنند.

١- خواب می‌بینم که برهنه‌ام.  و این را وقتی کشف می‌کنم که در میانه‌ی یک میهمانی‌ام، یا جمعی رسمی، با آدم‌هایی که تک‌تکشان را می‌شناسم و خلاصه افتضاحی است! به تکاپو می‌افتم که جامه‌ای بیابم. اگر زیرپوشی تنم هست به زور می‌کشمش پایین که ستر عورت کند. زور می‌زنم که کسی نفهمد. عرق می‌کنم، ضربانم بالا می‌رود، عصبی می‌شوم و ... از کابوسم بیرون می‌پرم: خوی کرده و پریشان.

٢- خواب می‌بینم که بر بالای یک بلندی‌ام؛ دیواری سیمانی و صاف، یا نردبانی با پلکانی چندین برابر معمول بلند و معلق در هوا، یا بر دیواره‌ای از سنگ سفید لیز. نمی‌افتم؛ اما انگشتان دستم و جای پایم بر زائده‌ای بسیار سست و نامطمئن استوار است. شگفت‌تر این است که انگاری تا اینجا را به راحتی آمده‌ام و ناگهان به مخمصه افتاده‌ام، و دیگر این که کسانی با منند که به راحتی از کنارم می‌گذرند و پایین یا بالا می‌روند. این هر دو دلشوره‌ام را بدتر می‌کند و بدتر این که نه سقوط می‌کنم و نه می‌توانم حرکتی کنم. ساعتی که به همین حال می‌گذرد با تپش قلب و عرق سرد از خواب می‌پرم.

3- خواب می‌بینم که شاگرد کلاس اول دبستان هستم، تازه از مدرسه به خانه رسیده‌ام و از در حیاط قدیمی‌مان تو می‌آیم که می‌بینم کیف مدرسه‌ام همراهم نیست! دلشوره می‌گیرم و راه آمده را به دو بر می‌گردم. درمیانه‌ی کوچه‌ای که خالی است، اثری از کیفم نیست. در هروله‌ی بین خانه و مدرسه و دلشوره‌ی خاص یک بچه‌ی کلاس اولی که اشکش در مشکش است، از خواب می‌پرم که ببینم بیست و چند سالی از زمان مدرسه گذشته است!

خودشان و خواب‌هایشان بر من منت می‌گذارند:‌ حدیث - امیرمهدی - محمود (فرجامی) - کورش (علیانی) - منصوره و یک وحید، اگر  بنویسند.

پ.ن
و زیتون (بلکم رفقای من هم از تو یاد بگیرن!) و پگاه و بهناز (که گفته‌ند خواب همسایه غازه!)

 

 

/ 21 نظر / 30 بازدید
نمایش نظرات قبلی
میم

واقعا آقای رضا دستتون درد نکنه نظر شما در خصوص حاج حسین کاملا صدق می کنه [هورا]

بهناز

حسین و لاف دوستی؟!!!! بی انصافا دوستمو غریب گیر آوردین[قهر]

میم

حسین و غریب بودن بهناز جون نه بابا عمرا این حسین غریب بمونه حاج آقا می بینم با فامیلاتون میری فشم[نیشخند]

میم

وقت کردی یه سری هم به اینجا بزن[نیشخند]

هلندی سرگردان

چه جالب می دونی این سه گانه ی خواب های شما توش همه ی نماد های فروید هس؟برهنگی در جمع یعنی میل به جلب توجه،پله و نردبون و اینا یعنی آمیزش جنسی!!!و جا گذاشتن کیف یعنی رشک آلت مردانه!!(تقصیر من نیست به خدا،ترجمه اش یه همچین چیزی می شه!!)

هلندی سرگردان

ای آقا شما وبلاگ شناخته شده ی سالی!!!من از هر جایی برم به اینجا می رسم[نیشخند] از زیتون!داری آمار می گیری؟؟

میم

دیدی بالاخره از خرس مو کندم[نیشخند]

محمود

تو چرا تو اين‌قدر مضطربي تو خواب‌هات؟ من هم البته خواب‌هايي شبيه اولين خوابي كه گفته‌اي مي‌بينم اما كلي خواب‌هاي خوش هم كنارش هست. بي هيچ اضطرابي.

فیروزه سودایی

سلام من هم خواب اول شما رو به صورتی دیگر زیاد می بینم این که پابرهنه ام یا بی حجاب و هر دو برام ناراحت کننده است . زمانی از روانشناسی عارف (دو چیز جمع نشدنی اما باور کن هم روانشناس از دانشگاه برکلی هست هم عارف و چله نشین و ذاکر)تعبیر خوابم رو پرسیدم گفت اگر احساس بدی داری مال اینه که احساس عدم امنیت می کنی در اجتماع مورد نظر و اگر احساس خوبی داری ماله اینه که با اون فرد یا افراد صمیمی هستی و کنار شون آرامش داری .